Панде Колемишевски открива: Крвта на македонските граѓани завршувала на фронтовите кај Милошевиќ?

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Панде Колемишевски открива: Крвта на македонските граѓани завршувала на фронтовите кај Милошевиќ?

09 мај 2026

• од Темелко Тошев

Додека македонските граѓани во раните деведесетти години со искрена хуманост и солидарност даруваа крв на доброволна основа, верувајќи дека помагаат на своите сограѓани, вистината зад сцената имала многу помрачна димензија. Во екот на крвавиот распад на Југославија и меѓународното ембарго, македонската граница била „еластична“ за сè што му било потребно на воениот апарат на Слободан Милошевиќ – вклучително и за најскапоцената течност.

„Сè си течеше како што треба“

Во шокантно сведоштво во емисијата „Во Центар“, новинарот Панде Колемишевски отворено проговори за парадоксот на тоа време. Иако официјално беа на сила санкции и меѓународна изолација, реалноста на терен била дијаметрално спротивна.

„Какви санкции? Сè си течеше како што треба. Македонија даваше најголема помош на Србија за време на санкциите,“ открива Колемишевски.

Додека Македонија сè уште ја чекаше својата потврда на меѓународната сцена, а Србија упорно одбиваше да ја признае нашата независност (што се случи дури на 8 април 1996 година), низ македонските патишта поминувало сè – од бензин и нафтени деривати, па сè до оружје. Но, она што најмногу згрозува е изнесувањето на крвна плазма и крв наменети за воените фронтови.

Крвна плазма за „крвавите амбиции“

Според наводите на Колемишевски, преку Македонија се одвивал добро разработен канал за транспорт на крв и крвни деривати кои доаѓале од Грција и други земји, но и од домашното производство. Ова не било прашање на обичен шверц со цигари; ова било прашање на опстанок на фронтот.

Најголемата иронија лежи во фактот што во тој период Македонија и Србија (тогашна СР Југославија) немаа ниту воспоставено дипломатски односи. Додека политичкиот врв во Белград ја игнорираше македонската државност, воената логистика на Милошевиќ „цицала“ ресурси токму од тука.

Хуманоста како валута во војната

Ова сознание фрла тешка сенка врз еден од најчувствителните периоди од македонската независност. Дали крвта на македонскиот доброволен дарител, наменета за спас на живот во скопските или битолските клиники, завршувала во санитетските возила на туѓи воини?

Изјавата на Панде Колемишевски отвора болни прашања за тоа кој дозволил „најголемата потреба“ на фронтот да биде задоволена преку грбот и вените на македонските граѓани, додека истите тие граѓани беа под закана и блокади од истиот тој режим на север.