Тричковски: Што ќе фали ако внесеме заедничка историја со Бугарија, кога нашата до ’41 е „фантазија на малиот Ѓокица“

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Тричковски: Што ќе фали ако внесеме заедничка историја со Бугарија, кога нашата до ’41 е „фантазија на малиот Ѓокица“

10 јуни 2026

• од Темелко Тошев

Познатиот новинар и колумнист Бранко Тричковски, преку својот препознатлив сатиричен и остар стил, повторно ја разбранува македонската јавност со својот најнов коментар посветен на македонско-бугарскиот спор и прашањето за заедничката историја.

Во екот на дебатите за менување на учебниците и работата на мешовитата историска комисија, Тричковски излезе со провокативен став во кој ги критикува домашните историски наративи, особено оние кои се однесуваат на периодот пред 1941 година.

Остра критика кон домашната историографија

Коментирајќи го стравот кај дел од јавноста од прифаќањето на терминот „заедничка историја“ во образовниот систем, Тричковски прашува што всушност би изгубиле доколку се направи таков чекор, кога, според него, актуелната историја што се изучува е далеку од реалноста.

„А што ќе фали ако во училишните програми внесеме делови од заедничката историја со Бугарија, особено ако знаеме дека тоа што денеска таму се продава како историја пред 41-ва, е срање, измислици и фантазии на малиот Ѓокица кој мислел дека бил многу стар уште пред да се роди како Македонец,“ истакна Тричковски.

Деконструкција на националните митови

Со оваа изјава, колумнистот директно удира врз, како што тој алудира, митоманијата и конструирањето на вештачки историски континуитет на македонската нација пред Втората светска војна. Споредувајќи го креирањето на историјата со „фантазии на малиот Ѓокица“, Тричковски всушност посочува дека македонската историографија за периодот пред 1941 година е полна со нелогичности и обиди да се докаже длабока антика или вековно постоење во сегашната национална форма, пред реалното етаблирање на македонската нација во текот и по НОБ.

Клучните поенти од ставот на Тричковски:

Релативизирање на стравот: Нема причина за паника од „заедничка историја“ со соседите.
Критика на учебниците: Она што сега се учи за периодот пред Втората светска војна е неточно и митологизирано.
Иронија со идентитетот: Исмевање на тезата дека Македонците биле „многу стари“ уште пред формално да се родат како современа политичка нација.

Контекст на изјавата

Ваквиот коментар доаѓа во време кога прашањето за историјата е главна пречка во односите меѓу Скопје и Софија. Додека голем дел од македонската јавност и политичкиот естаблишмент жестоко се спротивставуваат на бугарските барања за ревизија на историјата и признавање на бугарските корени пред 1944 година, Тричковски нуди алтернативен, контроверзен агол – дека македонската страна прво треба да се соочи со сопствените историски илузии пред да ја брани таа историја од надворешни влијанија.

Останува да се види како овие зборови ќе одекнат кај македонските историчари и пошироката јавност, која традиционално е чувствителна на каква било деконструкција на националниот историски наратив.