Статистичка илузија: Државата се фали со просечна плата од речиси 50.000 денари, додека народот едвај преживува

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Статистичка илузија: Државата се фали со просечна плата од речиси 50.000 денари, додека народот едвај преживува

26 јули 2026

• од Темелко Тошев

Државниот завод за статистика (ДЗС) повторно сервира бројки кои за обичниот граѓанин изгледаат како обична научна фантастика. Според најновите податоци, просечната нето-плата во Македонија во мај достигнала „импресивни“ 49.544 денари. Институциите се фалат со раст од 8,2 проценти во споредба со истиот месец лани, но реалноста на терен е сосема поинаква – овој статистички раст е безвреден пред галопирачките трошоци за живот.

Инфлацијата го јаде „растот“ на хартија

Додека статистиката упорно бележи позитивни трендови, фрижидерите на граѓаните се сè попразни. Храната, комуналните услуги, горивата и основните животни намирници одамна го пробија плафонот.

Сметките не се плаќаат со проценти: Што му значи на еден просечен работник номинален раст од 8,2%, кога цените во маркетите секојдневно го празнат домашниот буџет?
Стандардот во слободен пад: За огромно мнозинство граѓани, оваа фамозна просечна сума од речиси 50.000 денари е недостижна. Овој раст не значи подобар живот, туку служи само за мачкање очи на јавноста.

Трошки за најранливите сектори

ДЗС истакнува дека најголем годишен скок на платите е забележан во секторот снабдување со вода и управување со отпад (11,9%), како и во уметноста и забавата (11,3%). Но, дали овие сектори ја отсликуваат реалната слика за економијата?

На месечно ниво (во споредба со април), се бележи минимално зголемување од 6,3 проценти во трговијата на големо и мало – сектор каде што работниците традиционално работат за плати кои се далеку под државниот просек. Зголемување од само 6 проценти на веќе мизерна основна плата не е економски успех, туку сурова реалност на евтина работна сила.

Суровата реалност на крајот на месецот

Во исто време, бруто-платата во мај достигнала 74.482 денари. Иако економските показатели можеби покажуваат дека примањата на хартија се зголемуваат, клучното прашање има поразителен одговор: овој раст апсолутно не е доволен за да го надомести зголемениот животен трошок.

За македонските домаќинства, животниот стандард не се мери преку просечната плата што ја објавува ДЗС, туку преку она што останува во паричникот откако ќе се платат астрономските сметки, прескапата храна и останатите неопходни трошоци за голо преживување.

Сè додека растот на платите не оди во чекор со реалните и секојдневни трошоци, статистиката ќе остане само мртво слово на хартија, а граѓаните ќе продолжат да тонат во сиромаштија.