Македонската индустрија останува без работници

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Македонската индустрија останува без работници – кој ќе работи во фабриките?

06 јули 2026

• од Темелко Тошев

Македонската индустрија сè потешко успева да го задржи човечкиот капитал. Додека дел од компаниите инвестираат во модернизација и нови технологии, бројот на вработени продолжува да се намалува. Овој тренд е особено изразен во традиционалните индустриски гранки, кои со години се соочуваат со недостиг од работна сила и намалена конкурентност.

Статистиката потврдува: Работниците си заминуваат

Најновите податоци на Државниот завод за статистика (ДЗС) не оставаат простор за оптимизам. Падот на бројот на индустриски работници не е изолиран случај, туку јасен показател за континуиран негативен тренд кој трае подолг период.

Клучните бројки го покажуваат следното:

-2,6% пад на бројот на вработени во мај годинава, во однос на истиот месец лани.
-3,0% намалување на индустриската работна сила во првите пет месеци од годинава, споредено со истиот период минатата година.

Најпогодени сектори: Празни рудници и тивки шивални

Негативниот тренд најсилно удира врз преработувачката индустрија и рударството, сектори кои историски вработуваат најголем дел од индустриската работна сила во земјата.

Рударство и вадење камен:

Општ пад на вработеноста од 7,3%.
Најголем удар бележи вадењето руди на метал со пад од дури 8,8%, а намалување има и кај експлоатацијата на јаглен, лигнит и други минерални суровини.

Текстилна, кожарска и дрвна индустрија: Особено загрижува состојбата во трудоинтензивните дејности каде алармот е вклучен одамна.

Производството на облека бележи драстичен пад од 11,9%.
Производството на кожа и кожни производи е намалено за 7,5%.
Преработката на дрво бележи пад од 7,2%.

Овие индустрии со години предупредуваат на иселувањето на младата работна сила, хроничниот недостиг од квалификувани кадри и намалените нарачки од странските пазари.

Светли точки: Раст во високотехнолошките и специфични дејности

Сепак, статистиката покажува дека не сите гранки тонат. Дел од индустријата успева да генерира нови работни места, иако тоа сè уште не е доволно за да се компензираат загубите во традиционалните сектори.

Најголем раст на вработеноста е регистриран кај:

Производството на тутунски производи: раст од 16,9%.
Производството на компјутерски, електронски и оптички производи: раст од 13,4%.
Производството на пијалаци: зголемување од 3,5%.

Умерен раст е забележан и во металната, гумарската, пластичната и прехранбената индустрија. На ниво на целата индустрија, единствен сектор со генерален позитивен тренд е снабдувањето со електрична енергија, гас, пареа и климатизација (раст од 1%).

Зошто се празнат фабричките хали?

Економските аналитичари оценуваат дека овој одлив на работници е комплексен проблем и резултат на вкрстување на повеќе фактори:

Масовно иселување на работоспособното население во странство.
Недостиг од квалификуван кадар кој одговара на потребите на пазарот.
Автоматизација на производството, каде машините заменуваат дел од човечкиот труд.
Слаба побарувачка и намалени нарачки во дел од традиционалните индустриски гранки.

Иако високотехнолошките дејности постепено отвораат нови работни места, нивниот раст засега не е доволно масовен за да го амортизира огромниот пад во класичните производствени индустрии.

Заклучок: Трансформација или стагнација?

Бројките јасно укажуваат дека македонската индустрија се наоѓа во период на длабока и болна трансформација. Додека поединечни сектори се модернизираат и успешно се насочуваат кон производство со повисока додадена вредност, столбовите на традиционалната индустрија остануваат без работници и сè потешко опстојуваат.

Главното прашање што се наметнува пред креаторите на економските политики и бизнис-секторот е: Дали македонската економија ќе успее навреме да се приспособи на овие тектонски промени, или недостигот од работна сила дефинитивно ќе стане најголемата пречка за идниот индустриски развој на земјата?