17 август 2026
• од Темелко Тошев
Православната црква и нејзините верници денеска го одбележуваат споменот на Светите седуммина младенци во Ефес. Овој празник нѐ навраќа на едно од највпечатливите чуда во христијанската историја – приказната за седумте млади војници кои спиеле повеќе од двесте години за да ја потврдат вистината за воскресението на мртвите.
Според преданието, настанот започнува за време на владеењето на римскиот цар Декиј, период познат по големите и сурови гонења на христијаните. Кога царот пристигнал во Ефес, организирал гиздаво и бучно празнување во чест на мртвите идоли, придружено со страшен колеж на оние кои одбивале да им се поклонат.
Во тоа време, седуммина млади војници, синови на најугледните ефески старешини, решително се спротивставиле на скверното жртвопринесување. Нивните имиња биле: Максимилијан, Јамвлих, Мартинијан, Јован, Дионисиј, Егзакустодијан и Антонин. Тие усрдно Му се молеле на единствениот Бог да го спаси христијанскиот род.
Откако биле обвинети пред царот за нивната вера, момчињата биле принудени да побегнат. Своето засолниште го нашле во една пештера на ридот Охлон, лоциран зад градот Ефес. Откако царот Декиј дознал за нивното скривалиште, издал сурова наредба – пештерата да се заѕида со камења, оставајќи ги младите војници внатре да умрат.
Но, Божјата промисла била поинаква. Врз момчињата бил пуштен чуден и долготраен сон. За нивната судбина да не биде заборавена, царските дворјани Теодор и Руфин, кои потајно биле христијани, успеале во ѕидот да сокријат едно бакарно ковчеже. Во него оставиле оловни плочи на кои биле испишани имињата на седумтемина младенци и нивната маченичка смрт.
Поминале повеќе од две столетија. Во периодот од 408 до 450 година, за време на владеењето на царот Теодосиј Помладиот, во Црквата настанал голем спор околу прашањето за воскресението на мртвите. Царот, обземен од голема тага поради сомнежите меѓу верните, Му се молел на Бога за знак кој ќе ја објави вистината.
Одговорот дошол сосема неочекувано. На ридот Охлон, кој тогаш бил во сопственост на некој човек по име Адолиј, овчарите почнале да градат трла за овците. Земајќи камен по камен, тие го отвориле влезот на заѕиданата пештера. Во тој момент, седумте младенци се разбудиле од својот вековен сон – млади, здрави и непроменети, токму онакви какви што биле кога заспале.
Веста за ова невидено чудо брзо се разгласила на сите страни. Самиот цар Теодосиј, придружуван од голема свита, дошол во Ефес и со големо умиление и восхит разговарал со разбудените момчиња.
По само една недела помината во будност, младенците повторно заспале, овојпат со смртен сон, во исчекување на општото воскресение. Иако царот имал желба да ги положи нивните тела во раскошни златни ковчези, тие му се јавиле во сон и побарале од него да ги остави да почиваат на земјата, токму така како што биле полегнати.
Денешниот празник е потсетник на нивната силна вера и служи како духовен патоказ и утеха за верниците, потврдувајќи ја надежта во вечниот живот.
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

