За два грама – условна казна, за 40 килограми – парична: различен третман за канабис

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

За два грама – условна казна, за 40 килограми – парична: различен третман за канабис

25 февруари 2026

• од Станча Јаќимовски

Во 2024 година, во судската пракса се појавија случаи што отвораат сериозни дилеми за еднаквоста на казнената политика во однос на делата поврзани со канабис. Два конкретни примери ја илустрираат разликата во третманот на сторителите.

Струмичанец кој продал два грама марихуана за 500 денари бил осуден со условна затворска казна за неовластена продажба на дрога. Истата година, кумановец кај кого полицијата пронашла 42 грама канабис и дигитална вага добил три години затвор за неовластено производство и пуштање во употреба на дрога. Според информациите објавени од БИРН, ваквите пресуди не се изолиран случај.

Судската база на податоци е исполнета со бројни пресуди против поединци кои произведуваат или продаваат помали количества дрога. Во овие случаи, казните најчесто вклучуваат затворски санкции – условни или ефективни – дури и кога станува збор за релативно мали количини.

Од друга страна, анализата на пресуди поврзани со лиценцираниот бизнис со канабис покажува поинаква слика. Во рамките на Законот за контрола на опојни дроги се предвидени значително повеќе парични отколку затворски казни за правни лица. Практиката покажува дека кога лиценцираните производители на канабис за медицински цели ќе го прекршат законот, најчесто добиваат условни и парични санкции.

Како пример се наведува случај во кој директор на компанија добил условна казна поради непријавен недостиг од 40 килограми цвет од канабис, додека фирмата била казнета парично. И покрај значително поголемата количина во споредба со случаите кај поединци, санкциите биле поблаги и без ефективен затвор.

Овие разлики ја отвораат дилемата дали казнената политика е построга кон поединците отколку кон лиценцираните компании. Дали судската пракса применува различни стандарди во зависност од тоа дали станува збор за физичко лице или за деловен субјект со дозвола за производство?

Прашањето не е само правно, туку и општествено. Во систем во кој малопродавач на неколку грама може да добие затворска казна, а компанија со десетици килограми нерегуларности да помине со парична казна, се наметнува потребата од преиспитување на пропорционалноста и еднаквоста во примената на законот.

Оттука, темата не се сведува само на канабисот, туку на принципот на еднаквост пред законот – темелна вредност на секој правен поредок.