22 април 2026
• од Темелко Тошев
Во општество каде јазичните бариери често се користат како линии на раздвојување, приказната на Александар Петковски, декан на Правниот факултет при Универзитетот „Мајка Тереза“ (УМТ) во Скопје, служи како редок и инспиративен пример за меѓусебна почит и соживот.
Петковски, кој денес течно комуницира на албански јазик со своите колеги и студенти, својот пат го започнал сосема природно – израснат во мултиетничка средина.
„Од мал сум навикнат на мултиетнички околности. Како деца, дури сме си играле и во дворовите на џамиите,“ се потсетува професорот на своите почетоци.
Вистинскиот пресврт и мотивот за систематско учење на јазикот се појавиле по завршувањето на факултетот. Како дел од една меѓународна иницијатива, тој престојувал во Норвешка, каде луѓе од просторите на поранешна Југославија дискутирале за воените времиња и помирувањето. Токму таму, Петковски ја почувствувал потребата подобро да ги разбере своите сограѓани.
Сепак, тој посочува на еден значаен системски предизвик:
Денес, неговата позиција како декан на УМТ не е случајна. Една од главните причини за неговото вработување во оваа институција била токму желбата да не го заборави јазикот.
„На претходното работно место, на Универзитетот во Охрид, немав ситуации каде што можев да го користам албанскиот јазик. Тука, секојдневниот контакт со студентите и колегите ми овозможува не само да го зачувам, туку и дополнително да го усовршам,“ вели Петковски.
За професорот Петковски, познавањето на јазиците е исклучително богатство. Тој нагласува дека никогаш не се почувствувал предрасуден поради тоа што зборува албански – напротив, верува дека тоа е клучот за напредок.
„Мораме да научиме да живееме во вистински мултиетницитет ако сакаме да станеме дел од Европската Унија,“ заклучува тој.
Оваа приказна е потсетник дека јазикот не е само алатка за комуникација, туку мост кој ги поврзува луѓето и гради заедничка иднина во Македонија.
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

