03 март 2026
• од Станча Јаќимовски
Денес Црквата го празнува споменот на Свети Лав I, еден од најзначајните римски папи од V век, познат во историјата и како Лав Велики. Тој се истакнал како ревносен пастир, мудар богослов и храбар заштитник на христијанската вера во време на големи искушенија за Рим и за Црквата.
Свети Лав е роден во Италија од благочестиви родители. Својата црковна служба ја започнал како ѓакон при папата Сикст III. По смртта на Сикст, иако од скромност се противел, бил избран и возведен на престолот на римскиот папа. Неговото управување со Црквата се одликувало со цврстина во верата и пастирска грижа за народот.
Еден од најпознатите настани од неговиот живот е поврзан со навлегувањето на Хуните во Италија. Кога Атила со својата војска се доближил до Рим и се подготвувал да го разори градот, Свети Лав храбро излегол пред него облечен во архијерејска облека. Со мудрост и духовен авторитет го смирил гневот на хунскиот водач и ја оттргнал пропаста од Рим.
Преданието сведочи дека врз Атила силно влијаело и чудесното видение: покрај папата стоеле светите апостоли Свети Петар и Свети Павле, кои со пламени сабји му се заканувале. Овој настан останал како симбол на духовната сила што ја надвладува воената моќ.
Свети Лав не бил само спасител на градот Рим, туку и ревносен заштитник на православното учење. Во негово време се појавила сериозна богословска заблуда – Евтихиевата и Диоскоровата ерес, која учела дека Божествената и човечката природа на Христос се слеале во една, со што се нарушувало вистинското исповедање на двете природи и двете волји во личноста на Спасителот.
За разрешување на ова прашање бил свикан Четвртиот Вселенски Собор во Халкидон. На Соборот било прочитано посланието на папата Лав – познато како „Томосот на Лав“ – во кое јасно се исповедала верата во двете неслиени, неразделни и неразделиви природи на Христос. Според преданието, пред да го испрати, тој го положил посланието на гробот на свети Петар, а апостолот чудесно го исправил и потврдил неговото исповедање.
Пред својата смрт, Свети Лав поминал четириесет дена во пост и молитва на гробот на апостолот Петар, молејќи прошка за своите гревови. Му се јавил апостолот и му открил дека му се простени сите гревови, освен оние поврзани со ракополагањето свештеници – што сведочи колку е тежок гревот на недостојното ракополагање.
Светителот повторно се предал на усрдна молитва сè додека не бил известен дека и тие гревови му се простени. Тогаш, исполнет со мир и надеж, Му ја предал својата душа на Господа во 461 година.
Свети Лав I останува запаметен како пример на пастирска одговорност, богословска прецизност и духовна храброст. Неговото дело сведочи дека вистинската сила на Црквата не лежи во земната власт, туку во верата, молитвата и верноста кон вистината.
Ќе достигне ли златото 6000 долари за тројунција? Кои се условите за такво сценарио?
Благојче Атанасоски: Македонија секојдневно живее во деветтиот круг на пеколот
Ненадминливи Понуди Дневно
4.8 (10276 рецензии)
Заштедете 152.00 ден

