26 јануари – Кога молитвата победува војска: Свети Јаков, епископ Нисибиски

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

ДРУГО

26 јануари – Кога молитвата победува војска: Свети Јаков, епископ Нисибиски

26 јануари 2026

• од Тодор Вангелов

Денес Православната Црква молитвено го прославува Свети Јаков, епископ Нисибиски – голем подвижник, исповедник на верата и заштитник на православното учење. Неговиот живот е силно сведоштво дека тишината на пустината и одговорноста на епископската служба можат да се соединат во една иста светост.

Свети Јаков живееше како отшелник, пребивајќи летно време на отворено поле, а зиме во пештера, предаден на пост, молитва и непрестајно богомислие. Кога еднаш слезе во градот Нисибија за да ја види состојбата на христијанската вера и животот на верните, Божјата промисла го откри како вистински пастир: народот и клирот го избраа за епископ, иако самиот тој не ја бараше таа чест.

Како епископ, Свети Јаков се покажа како столб на Православието. Тој учествуваше на Првиот Вселенски Собор во Никеја (325 г.), каде со ревност и мудрост ја бранеше вистинската вера од Ариевата ерес, исповедајќи дека Синот Божји е едносуштен со Отецот.

Посебно се памети чудото за време на опсадата на Нисибија од незнабожните Персијци. Кога градот беше во голема опасност, Свети Јаков излезе со литија на градските бедеми и, не плашејќи се од непријателските стрели, се искачи и шеташе по нив, вознесувајќи молитва кон Бога. Тој не побара смрт или уништување на непријателите, туку смирено измоли Бог да испрати муви и комарци, како мала, но доволна здодевност што ќе ги изгони од бедемите. Господ ја услиша молитвата на Својот угодник: Персијците беа принудени да се повлечат, а градот Нисибија беше спасен.

Свети Јаков поживеа долго и чесно, исполнувајќи ја својата служба со кротост, вера и чудотворна благодат. Во длабока старост, мирно се упокои во Господа во 350 година, оставајќи зад себе светол пример на пастир кој еднакво ги љубеше тишината на молитвата и одговорноста кон Божјиот народ.

Нека неговите свети молитви нè укрепуваат во верата, нè чуваат од заблуди и нè учат на смирена, но силна доверба во Божјата промисла.