Државата се повлекува од борбата против загадувањето: фабриките сами ќе си го мерат загадувањето

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Државата се повлекува од борбата против загадувањето: фабриките сами ќе си го мерат загадувањето

01 април 2026

• од Станча Јаќимовски

Одлуката фабриките самите да го мерат сопственото загадување отвора сериозни сомнежи за транспарентноста и ефикасноста на системот за заштита на животната средина. Наместо засилување на инспекцискиот надзор, државата практично признава дека нема капацитет да ја извршува својата основна функција – контрола на загадувачите.

Изјавата дека „е прескапо“ континуирано мерење на индустриското загадување звучи како оправдување за институционална немоќ, а не како стратегија за справување со еден од најголемите проблеми во земјата – загадениот воздух. Со ваков пристап, контролата се сведува на реакција „доколку се појави сомнеж“, наместо на превенција и системско следење.

Оставањето на фабриките сами да ги пријавуваат своите емисии создава јасен конфликт на интереси. Во услови кога профитот често има предност пред екологијата, тешко е да се очекува дека сите оператори ќе пријавуваат реални податоци без независен надзор. Прашањето е: кој ќе гарантира дека бројките во новиот регистар ќе ја отсликуваат вистинската состојба?

Иако Министерството најавува нов регистар и усогласување со европските стандарди до 2027 година, граѓаните и понатаму остануваат без конкретна заштита во сегашноста. Одложените решенија и идните закони не го решаваат актуелниот проблем со загадувањето кое секојдневно го вдишуваат.

Дополнително, најавените јавни расправи и средби со индустријата оставаат впечаток дека фокусот повеќе се става на адаптација на компаниите кон новиот систем, отколку на зајакнување на контролата врз нив. Граѓанскиот интерес повторно изгледа ставен во втор план.

Во вакви услови, одлуката фабриките сами да го мерат своето загадување не делува како практично решение, туку како чекор назад во борбата за чиста животна средина. Наместо засилена институционална контрола, сведоци сме на префрлање на одговорноста – токму кон оние кои треба да бидат контролирани.