Никица Корубин: Дали извештајот на Европскиот парламент означува нова ера за Македонија?

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

КОЛУМНИ

Никица Корубин: Дали извештајот на Европскиот парламент означува нова ера за Македонија?

25 септември 2025

• од Тодор Вангелов

Никица Корубин, поранешен пратеник од Либерално-демократската партија, објави подолг текст на своите социјални мрежи во кој размислува за политичката состојба во земјата и можните историски промени што може да ги донесе најновиот извештај на Европскиот парламент.

Во објавата Корубин ја користи симболиката на „нултата година“ – моментот кога се дели историјата на „пред нашата ера“ и „нашата ера“. Тој прашува дали токму сега Македонија е пред сличен пресврт, невидлив во секојдневието, но со можност да остави трајна трага во историјата.

Тој го споредува извештајот на Европскиот парламент со клучни моменти во изминатите 30 години независност: Времената спогодба (1995), Охридскиот рамковен договор (2001), преговорите за ЕУ (2005), извештајот на Прибе (2015), Договорот со Бугарија (2017), Преспанскиот договор (2018), влезот во НАТО (2020) и рамката за преговори со ЕУ (2022).

Корубин смета дека извештајот е можеби посилен сигнал за промена од сите овие настани, затоа што по првпат официјален европски документ именува и ја препознава „заробената држава“. Според него, тоа е момент кога моќта која долго време била невидлива станува документирана и историски запишана.

Тој предупредува дека политичките партии во Македонија и покрај различната реторика делуваат како „актери од иста екипа“, особено околу темата за „црвените линии“ во однос на преговорите со ЕУ. Како што пишува, тоа може да ја отсликува цената што државата ја плаќа за европската иднина.

Во текстот се поставуваат и прашања околу односите меѓу етничките заедници и почитувањето на Охридскиот договор. Корубин предупредува дека евентуалното игнорирање на овој договор би значело враќање на старите националистички идеи.

На крајот, тој порачува дека демократијата, владеењето на правото и нормалниот живот „немаат цена“, но и остава отворено прашање: ако има цена за „ослободување на државата“, кој ќе биде одговорен ако таа не се плати?