Саше Политико: Македонските новинари се националисти кои го хранат народот со приказни за распаѓање на ЕУ и НАТО

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Саше Политико: Македонските новинари се националисти кои го хранат народот со приказни за распаѓање на ЕУ и НАТО

24 мај 2026

• од Темелко Тошев

Според Политико, македонското новинарство се претворило во своевидна „ехо комора“ (echo chamber), каде што медиумите не известуваат објективно, туку го повторуваат она што народот сака да го слушне.

„НАТО и ЕУ се распаѓаат“ – омилената матрица за рејтинг

Во разговорот, Политико потенцираше дека постои синхронизирана матрица на делување меѓу политичките партии и дел од медиумите. Тој тврди дека тезите за „распаѓање на ЕУ“, „крај на НАТО“ или укинување на меѓународните договори (како Преспанскиот договор или оној со Бугарија) се постојано присутни во јавниот дискурс во последните децении.

„Рејтингот е битен. Да му се допаднеш на народот во Македонија значи да му го зборуваш тоа што сака да го чуе. А што сака да чуе? Дека НАТО се распаѓа, дека ЕУ утре ќе исчезне, дека доаѓа некоја нова руска или кинеска валута. Тоа е истата теза што ја слушаме 10-20 години“, вели Политико.

Популизмот како заеднички именител

Политико посочува дека овој феномен не е врзан само за една политичка гарнитура. Тој тврди дека и додека СДСМ (Заев) беше на власт, медиумите и политичарите користеа слична реторика за да ја задоволат јавноста, а истиот тренд продолжува и денес.

„ВМРО како популистичка партија го кажува тоа што народот сака да го чуе, а телевизиите го пренесуваат тоа. Однадвор изгледа како да се синхронизирани, како некој да им диктира, но всушност сите се во истата игра за рејтинг“, додава тој.

Кој го храни „гладот“ на јавноста?

Како пример за ваквиот начин на функционирање, Политико ја посочува надворешната политика на актуелната влада. Според него, честите посети на владини претставници во земји како Казахстан или Киргистан не се случајни, туку се директен одговор на очекувањата на македонскиот народ.

„Тоа го чека македонскиот народ од нив, и тие му го даваат тоа што сака да го добие“, заклучува Политико.

Оваа анализа отвора сериозни прашања за одговорноста на медиумите во креирањето на јавното мислење и дали македонскиот информативен простор е заробен во маѓепсан круг на популизам од кој тешко се излегува.