Игра со оган: Дали поддржувачите на Вучиќ во Куманово свесно ги провоцираат Албанците?

TEMU

#1 Најпродаван артикл

Сет од 5 парчиња заштитник на кабли, прекривка за заштита на кабли од ТПУ, додатоци за заштита на кабли, без батерија, за мобилни телефони, комплет за заштита на податочни линии

4.8 (10276)

54 ден

-73%

206 ден

Купи сега

МАКЕДОНИЈА

Игра со оган: Дали поддржувачите на Вучиќ во Куманово свесно ги провоцираат Албанците?

24 мај 2026

• од Темелко Тошев

Додека официјалните лица се колнат во европски вредности и суверенитет, кумановските улици станаа позорница за чуден спој на српскиот национализам и локалниот опортунизам. Под превезот на „поддршка за развој“, се поставува прашањето: Дали ова е само граѓанско изразување или опасен преседан за мешање во туѓи политички кризи?

Куманово деновиве беше сведок на несекојдневен собир. Пред почесниот конзулат на Србија, група граѓани, предводени од македонско-српски здруженија, маршираа веејќи српски и македонски знамиња, извикувајќи пароли за „жива Србија“ и „наше Косово“. Иако организаторите инсистираат дека целта е промоција на „мир, стабилност и регионална соработка“, самата природа на собирот – директна поддршка за актуелната политика на Александар Вучиќ – отвора низа сериозни прашања за политичката хигиена во нашата држава.

Лицемерната тишина на власта

Овој настан не помина незабележано кај опозицијата. Андреј Жерновски од СДСМ остро го осуди овој чин, посочувајќи на, како што вели, „дволичната политика“ на владејачката ВМРО-ДПМНЕ. Жерновски со право поставува хипотетичко прашање: Што би се случило доколку во Скопје се организираше собир за поддршка на бугарскиот претседател Радев? Веројатно, „орбанистичката“ медиумска машинерија би грмела за загрозување на суверенитетот и „национално предавство“.

Сепак, во случајов, молкот на владејачките структури е повеќе од симптоматичен. Со оглед на присуството на Иван Стоилковиќ, актуелниот вицепремиер и лидер на партијата на Србите во Македонија, во владината коалиција, оправдани се сомнежите дека овој собир не е случаен, туку е дел од поширока политичка агенда.

Увоз на туѓи политички кризи

Загрижува фактот што овој собир е протолкуван како „контра-одговор“ на протестите што во моментов ја тресат Србија против режимот на Вучиќ. Претворањето на македонските градови во полигони за поддршка или критикување на странски лидери е опасна игра.

Ако дозволиме нашите улици да станат продолжена рака на белградската политичка арена, што нè спречува утре да увеземе и други конфликти? „Мирот и стабилноста“ не се бранат со клише-националистичка реторика пред странски конзулати, туку со градење на силни институции кои нема да дозволат странски држави или партиски послушници да ги користат граѓаните како алатка за докажување на лојалност кон туѓи политички фигури.

Заклучок: Кому му е потребен овој театар?

Наместо да се занимаваме со регионални „политички навивања“, институциите во Македонија би требало да го истражат ролјата на организаторите и евентуалната политичка заднина на овој собир. Овој настан не е само „израз на љубов кон соседот“ – ова е опасен сигнал дека внатрешната политика на земјата станува заложник на туѓи интереси.

Куманово и Македонија заслужуваат дебати за животниот стандард, за реформите и за европската иднина, а не маршови кои ја враќаат реториката од деведесеттите години. Време е власта да се одлучи: дали сме суверена држава која ги штити своите интереси, или сме само „резервна локација“ за политичките битки на нашите соседи?